counter create hit

مطالب مرتبط:
تلاش برای اعزام غواص به محل غرق سانچی

تلاش برای اعزام غواص به محل غرق سانچی

به گزارش جهان نیوز، علاءالدین بروجردی افزود: در این سفر که به دعوت رییس کمیسیون سیاست خارجی کنگره خلق چین انجام شد در پکن و شانگهای مذاکرات مفصلی با نایب رییس مجلس و با وزیر خارجه این کشور انجام شد. وی گسترش هرچه بیشتر همکاری های دوجانبه و روابط دو کشور با محوری ...

رشد نرمال نوزاد، تاثیر زندگی امروزه

فعالیت‌های اجتماعی و باورهای فرهنگیِ زندگی مدرن از سلامت مغز و رشد عاطفی در کودکان جلوگیری می‌کند. مقایسه‌ی نتایج زندگی جوانان آمریکایی در پنجاه سال اخیر مشخص کرده که چگونه تجارب اولیه‌ی زندگی می‌تواند بر رشد مغز تأثیرگذار باشد. گرایش‌ها و اعتقادات غیرمنطقی در فرهنگ ...

بررسی علل رکود تشکل های دانشجویی در شماره جدید نشریه هم شاگردی

محمد زادمهر قائم مقام دبیر روابط عمومی اتحادیه جامعه اسلامی در گفت‌وگو با خبرنگار گروه دانشگاه خبرگزاری آنا، اظهار کرد: در عرصه روابط عمومی یکی از مهم‌ترین ابزار برای روشنگری و بصیرت‌افزایی به ویژه در قشر دانشجو روزنامه و نشریه است و نشریه هم‌شاگردی که این روزها وارد ...

دیدار دکتر ولایتی با رئیس کمیته روابط خارجی پارلمان اروپا

نام عکاس: عمید فراهی زمان انتشار: چهارشنبه 25 بهمن 1396 16: ...

ناگفته هایی از زندگی «فروغ فرخزاد» از زبان خودش

فروغ فرخزاد , ۵۱ سال است که ما شعرهای فروغ فرخزاد را دوره می کنیم و هنوز حرف های ناگفته و کمتر شنیده شده درباره او زیاد است.«به اعتقاد من فروغ فرخزاد عاقبت به خیر هم شد.» این جمله ای است که رهبر انقلاب در یکی از دیدارهایشان با ...

فعالیت گروه «یاران نجات»؛ ١١ رهایی، ١١ زندگی

فعالیت گروه «یاران نجات»؛ ١١ رهایی، ١١ زندگی

یکی از خیران: خیلی از آنهایی که کمک مالی می کنند، جزو قشر ثروتمند نیستند بیشتر مبالغ از قشر متوسط و حتی ضعیف جامعه جمع می شود شهرزاد همتی، یکی از بنیان گذاران گروه «یاران نجات»: هدف اصلی، کار کردن روی فرهنگ بخشش است شاهد حلاج: بیشتر موارد مربوط به ...

روایت زندگی کودکان کار که قربانی آزار می شوند

شهرزاد همتی در روزنامه شرق نوشت: از متروی شهرری تا شهرک علائین، با تاکسی ١٠ دقیقه راه است؛ محله‌ای که جزء محله‌های محروم شهرری است و آدم‌هایش زخم‌های خودشان را دارند؛ اما زخم‌هایشان هرچه باشد، شبیه بلوچ‌های مهاجر کوره‌های علی‌آباد نیست.   حداقلش این است که آدم‌های شهرری هر ...

زندگی زن شیک پوش در آخر خط | برندپوشی در دادگاه خانواده!

زندگی زن شیک پوش در آخر خط | برندپوشی در دادگاه خانواده!

زن وشوهری که به خاطر آراستگی، زبانزد دوستان و افراد فامیل بودند، عادت داشتند از مارک‌ها و برندهای مشهور خرید کنند. اما حساسیت روی نام و نشان لباس‌ها سرانجام آنها را مقابل هم قرار داد و پس از سه سال ...

اعلام حمایت «مرکل» و «ایلدریم» از بهبود روابط برلین-آنکارا

به گزارش خبرگزازی مهر به نقل از آناتولی، «آنگلا مرکل» صدر اعظم آلمان و «بنعلی ایلدریم» نخست وزیر ترکیه در دیداری که در برلین صورت گرفت، بر بهبود روابط ۲ جانبه بعد از ماه‌ها تنش تاکید کردند. در این میان، ایلدریم گفتگو و وحدت ه ...

زندگی 12 هزار و 522 نفر حاشیه نشین در کاشمر

عضو شورای شهر و عضو ستاد بازآفرینی کاشمر از زندگی 12 هزار و 522 نفر حاشیه‌نشین در این شهر خبر داد.حسن اعمی در گفت‌وگو با ایسنا بیان اینکه اکنون12 هزار و 522 نفر حاشیه‌نشین داریم، گفت: نوع نگر ...

آیا واقعا رمان ایرانی خواننده ندارد؟

آیا واقعا رمان ایرانی خواننده ندارد؟

روز گذشته خبر نویدبخشی در رسانه‌ها منتشر شد. خبری با این مضمون که «ر ه ش» تازه‌ترین رمان امیرخانی در عرض یک هفته پس از انتشار به چاپ ششم رسید. خبری مشابه هم در مورد رمان «عشق و چیزهای دیگر» از مصطفی مستور منتشر شد. این دو رمان که هفته گذشته مراس ...

طیبی: نیم فصل با عذاب وجدان زندگی کردم

ورزش سه: محمد طیبی مدافع تیم پارس جنوبی جم در خصوص شرایط این روزهای خود و تمرینات پارس جنوبی جم اظهار داشت: دیروز تمرین سنگینی برگزار کردیم و هرکس می خواست خودش را نشان دهد. چون ترکیب ثابت تیم ما اصلا مشخص نیست و به نظرم همه در یک سطح هستند. خدا را شکر شرایط تیم ...

«پدر» از عشقی متفاوت می گوید/ پرداختن به شکاف طبقاتی در سریال

حامد عنقا نویسنده «پدر» در گفتگو با خبرنگار مهر درباره داستان این سریال که چندی پیش به کارگردانی بهرنگ توفیقی کلید خورد، گفت: سریال «پدر» قصه ای عاشقانه اما متفاوت دارد که درباره عشق دختر و پسری است که هیچ گاه فکر نمی کنند این عشق به سرانجام برسد. وی اد ...

رایزنی روسای جمهور لبنان و عراق درباره روابط دوجانبه

رایزنی روسای جمهور لبنان و عراق درباره روابط دوجانبه

 به گزارش گروه بین الملل خبرگزاری تسنیم به نقل از شبکه تلویزیونی السومریه نیوز، فواد معصوم رئیس جمهور عراق در کنفرانسی مطبوعاتی پس از دیدار با ژنرال میشل عون همتای لبنانی خود در شهر بغداد گفت: روابط بین عراق و لبنان تاریخی است و به هزاران سال پیش بازمی گردد. ...

ماجرای ماه عسل جهادی در چهارمحال و بختیاری

ماجرای ماه عسل جهادی در چهارمحال و بختیاری

به گزارش جهان نیوز به نقل ازجام جم آنلاین، بچه های عباد، سال هاست به یک قول و قرار عاشقانه پایبندند، قول و قراری که حالا شعار راهشان هم شده است: «حضوری برای ظهور، روزهایی برای خدا» آنها یک روز، یک جا، یک لحظه، تصمیم گرفتند روزهای زندگی شان برای خدا باشد، هم ...

اخلاق مادر در بارداری، چه تاثیری بر جنین دارد؟

تحقیقات نشان می‌دهند که روحیات و اخلاقیات مادرها روی رشد کودکان‌شان حتی در مرحله جنینی، تأثیر می‌گذارد. شرایط روحی یک زن باردار، روحیه فرزندش را شکل می‌دهد. در واقع این نُه ماه از زندگی نوزادان، روی تمام عملکردهای فیزیکی، ذهنی، هوشی، حسی و روحی آنها در زندگی آینده‌شان تأثی ...

وام ۱۵ میلیونی ازدواج در اولویت نخست بانک‌ها برای پرداخت قرار می‌گیرد

نمایندگان مجلس، ضمن موافقت با اختصاص وام ازدواج به مبلغ ۱۵ میلیون تومان در سال ۹۷ به زوج‌های جوان، بانک‌ها را موظف کردند پرداخت آن‌را در اولویت نخست قرار دهند. به گزارش خبرن ...

ژنو شهر که es در آن دوباره متولد

ژنو، شهری که شایگان در آن دوباره متولد شد

به گزارش ایلنا ، اگر چه ES نیز مثل همه مردم ، جهت روشن در زندگی خود مورد اما داستان زندگی او به اندازه کار ناشناخته است. شاید کمتر مورد چالش در مذاکرات خود را با رسانه ها کمتر از سوالات. اما بدون شک وجود دارد که ساخت فکری es او داستان زندگی جدا نیست و می توان با استفاده از دریا در دوره های مختلف از زندگی خود, چگونه Negro شخصیت اشکال است. داریوش پور (معمار, مهندس برنامه ریز استاندار اجازه می دهد تا) از دوران با داریوش Es شده است و بر این باور است که مزایای این ایده باید در سن آموزش و پرورش در ژنو دیده بانی است. یک دوره است که با توجه به فقرا در شکل گیری, شخصی, داخلی, فرهنگی, علمی و پژوهشی Es نقش مهمی دارند اما توجه بسیار کمی است. خبرهای کوتاه با معمار و از او خواست خاطرات یک دوستی عمیق با AP به ویژه در دوره حضور او در شهر ژنو پرداخت. در پی آلاینده های آلی پایدار ناشی از این گفتگو. از دوستی من با داریوش شایگان و.... نزدیک به هفت سال از تصویب و ما می توانیم می گویند که نزدیک است در واقع یکی از من. Es متولد سال 1314 خورشیدی من متولد 1313 است. تفاوت سنی ما فقط 9 ماه است. من از سیزده سالگی در انگلستان درس درس. حدود هفت سال پیش در سفر به لندن خواهد آمد به تهران خیلی اتفاقی در هواپیما با داریوش es ملاقات کرد. نام هر دو از داریوش بود و احتمالا همین موضوع در آن است. اسپانیا بود! این پیامبر راستین در میان ایالات متحده آمریکا در شهر ژنو پدید آمده است. پس از آموزش و پرورش روز در محل کار و کنترل دانشکده تحصیلات تکمیلی در دانشگاه لیورپول به پایان برای ادامه مطالعات دکترای خود را در ژنو و من در دو دوره زمانی در این شهر وجود دارد. یکی از اواسط سال 1956 تا پایان 1957(1336-1335) به عنوان کارآموز و دیگر از میانه سال 1959 تا میانه 1961 (1340-1338). در تمام این مدت، داریوش شایگان در دانشگاه ژنو مشغول به تحصیل بود و من  با او و خانواده‌اش در ارتباط تنگانگ بودم. اعضایی از خانواده داریوش که در ژنو مقیم شده بودند، شامل مادر، خاله و خواهرش یگانه بودند که خود بعدها شخصیت فرهیخته‌ای در فلسفه شد و متاسفانه زودهنگام در سال 1368 در گذشت. مادر و خاله داریوش از اهالی گرجستان و دو کدبانوی بسیار موقر، فوق‌العاده مهربان و دوست داشتنی بودند و فارسی را با لهجه صحبت می‌کردند. مادر و خاله داریوش و یگانه بیشتر به دلیل سرپرستی فرزندان‌ در ژنو ساکن شده بودند اما پدرش در ایران فعال بود و هر از چندگاهی به ژنو می‌آمد. او بنیانگذار شرکت ساختمانی پیمانکاری‌ معتبر شایگان بود که بعدها سازنده بزرگراه نیایش شد. آنچه کمتر درباره زندگی داریوش شایگان گفته شده، مربوط به دوران تحصیل او در ژنو است. البته خود او هم یک شخصیت درون‌گراست و کمتر درباره دوره‌های مختلف زندگی‌اش سخن گفته است. از بدو آشنایی اتفاقی ما در هواپیما، صحبت ما پیرامون مطالب فرهنگی - هنری - ادبی دور می‌زد. هر دو ما علاقمند به این مطالب در ابعاد گسترده‌اش بودیم.  نگرشی «رُنِساس واره» با دیدگاهی مدرن و امروزی. این دیدگاه مشترک در طول تمامی سنوات رفاقت ما، قوه محرکه کشش بین ما بود. داریوش شایگان، از نوجوانی علاقه زیادی به فرهنگ، هنر و ادبیات داشت و همواره مشتاق بود که اطلاعات عمیق و نه سطحی درباره تأتر، نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری و دیگر مطالب بدست بیاورد. در واقع، علاقه زیادی به مسایل فرهنگی و هنری در سطح عام داشت. هر دو گرایش زیاد به خواندن، نوشتن و کتابخوانی داشتیم و برای دوران داشجوئی هر دو از کتابخانه‌های شخصی نسبتاٌ خوبی بر خوردار بودیم. شاید یکی از دلایل دوستی ما نیز همین بود؛ زیرا من نیز به موضوعات ادبی و هنری علاقه زیادی داشتم و مقدار زیادی از نمایشنامه‌های شکسپیر را حفظ بودم و آنچنان که بعضی در گفتارشان بیتی از حافظ را به عنوان شاهد می‌سرایند، من با ابیات شکسپیر همین کار را انجام می‌دادم. داریوش همواره علاقه زیادی به اشعار عرفانی داشت، ازجمله ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe) و وقتی فهمید اشعار انگلیسی را خوب دکلمه می‌کنم، از من خواست که شعر معروف کلاغ، سروده این شاعر را برایش به‌صورت دکلمه ضبط کنم. در اینجا لازم به ذکر است که بگویم شهرها هم مانند انسان‌ها دوران خوب و بد و دوران شکوفایی و انحطاط خود را دارند. ژنو در آن برهه از زمان در سال‌های اولیه پس از ویرانی‌های فراگیر جنگ جهانی دوم، مرکز دست نخورده و امنی برای نخبگان و دانش‌آموزان خارجی، مخصوصا ایرانی‌ها شده بود. دورانی بود که خیلی از ممالک (مخصوصا ممالک اروپائی) هنوز با مسائل گوناگون پس از جنگ جهانی دوم دست و پنجه نرم می‌کردند. سوئیس به دلیل عدم شرکت در جنگ در آرامش خاص بسر می‌برد. ژنو به دلیل موقعیت جغرافیایی و حضور سازمان ملل و تسلیحات اقتصادی بین‌المللی، مرکز با اهمیت بزرگان جهان بود: سیاستمداران، نویسندگان، متفکران و اهل تفریح! خلاصه از هر لحاظ دوران شکوفای ژنو بود. محصلین ایرانی ساکن ژنو اغلب از گروه روشنفکر و نسبتا مرفه جامعه بودند و از کلیه امکانات زمانه بهره‌مند می‌شدند. افزون بر این، ابعاد کوچک شهر ژنو و اختلاف کمِ طبقاتی، امکان آمیزش و گفتگو میان رده‌های متفاوت اجتماع و نظریات گوناگون فکری را فراهم می‌ساخت. یکی از ویژگی‌های مشترک همگی دوستان هم دوره ژنو آن زمان ما این بود که ضمن برخورداری و فراگیری گسترده فرهنگ غربی، همه شیفتگی خاصی به زبان، فرهنگ و تمدن ایران زمین داشتیم، حتی فردی مثل من که شش کلاس فارسی ابتدایی بیشتر نیاموخته بود. از همه مهمتر و شاید به غلط امید فراوان به آینده داشتیم و در درون خود فکر می‌کردیم که در بازسازی و پیشبرد مملکت سهم زیادی خواهیم داشت. میان تعداد زیادی از دوستان هم زمان آن ادوار می‌توانم فقط به چند نفری که همگی در گرایش‌ها و رشته‌های متفاوت به رده‌های والایی رسیدند، اشاره کنم: محمد علی جمال زاده (۱۲۷۰-۱۳۷۶)، احسان نراقی (۱۳۰۵-۱۳۹۱)، اکبر اعتماد که بیشتر در لوزان بود (-۱۳۰۹)، جلال ستاری (-۱۳۱۰)، داود رشیدی (۱۳۱۲-۱۳۹۵)، بزرگ نادرزاد (۱۳۱۴-۱۳۹۶)و داریوش شایگان(-۱۳۱۴).هم چنین مرحوم دکتر سیروس بوربور، برادر بزرگتر من که بعد ها در تمامی ادوار از نزدیکان و طبیب خانوادگی فامیل شایگان بود. اگر بخواهم از حالات شخصی داریوش در دوره تحصیل در ژنو بگویم، باید اشاره کنم که بیش از هر چیز، اهل کاوش و یادگیری در ریزرشته‌های دانش بود و در آپارتمان محل زندگی‌اش به عنوان یک دانشجو کتابخانه کمی نامرتب ولی بسیار خوب داشت. برنامه‌های جنبی ما حضور گسترده در برنامه‌های فرهنگی خلاصه می‌شد، از قبیل اپرا، باله، تاتر، موزه و نمایشگاه‌های متفرقه و غیره. بر عکس من که علاقه زیاد به انواع ورزش تابستانی و زمستانی و همچنین سفر کردن را داشتم، داریوش چندان اهل ورزش یا سفر نبود. از همان سال‌ها، کشش زیادی نسبت به فرهنگ و تمدن هند و شرق دور داشت و علاوه بر متون درسی، کتاب‌های زیادی درباره تاریخ، عرفان و مذهب کشورهایی مانند ایران، هند، چین و ژاپن مطالعه می‌کرد. این مطالعات باعث شده بود که ضمن آگاهی از وجوه مختلف فرهنگ غرب، غرب‌زده نباشد. در آن زمان مُد روز و اغلب انتظارها بر این بود که یک انسان روشنفکر باید گرایش چپی یا توده‌ای داشته باشد. شایگان هیچ وقت، چپ‌گرا نبود، اما بدون تردید همواره یک انسان به تمام معنی روشنفکر بوده است. از جوانی، بیش از اینکه تحت تأثیر مذاهب شرقی باشد، تحت تأثیر عرفان شرقی بود. از نظر عقیدتی، مجموعاٌ یک آدم معمولی غیرفعال به شمار می‌رفت؛ به این معنی که تظاهرات مذهبی نداشت و در هیچ موضوعی از خود تعصب زیاد نشان نمی‌داد. از نظر اجتماعی، روابط اجتماعی گسترده‌ای نداشت و معمولا در مسیر علایق علمی، فلسفی، ادبی یا هنری خودش با افراد خاصی الفت می‌گرفت. به گمانم، این روحیه را تاکنون حفظ کرده است. اگرچه ایران در آن سال‌ها از نظر سیاسی در شرایط خاصی قرار داشت اما موضوع دوستی و صحبت ما بیشتر در اطراف مطالب فرهنگی بود. ضمن اینکه نسبت به سیاست بی‌تفاوت نبودیم، معمولا درباره سیاست با هم کمتر صحبت می‌کردیم. محور اصلی سیاست آن زمان بر دو اصل بود – چپگرا و راستگرا – شاید علت کم‌صحبتی سیاسی ما به همین دلیل بود که هیچ‌یک از ما نه چپگرا بودیم و نه راستگرا. در مجموع، دوره زندگی داریوش شایگان در ژنو را باید دوره زیرساخت شخصیت او بدانیم؛ درحالی‌که خیلی از افراد - و شاید حتی خود او - ممکن است گمان بر این داشته باشند که شخصیت او بیش از همه، متأثر از دوره تحصیل در پاریس است. بیشتر مطالعات و تحقیقات زیربنایی داریوش در ژنو صورت گرفت. حتی پس از اینکه دکترایش را در پاریس گرفت و به ایران بازگشت، بیشتر به تجزیه و تحلیل آموخته‌های خود پرداخت و در واقع پس از انقلاب بود که دوران نظریه‌پردازی اصلی او آغاز شد. دست بر قضا، هر دوی ما پس از انقلاب نیز مدتی را در پاریس سپری کردیم و این دوره‌ای بود که من ضمن ارائه مشاوره در حرفه خودم یعنی معماری و شهرسازی، به‌طور جدی به مطالعات ایران‌شناسی نیز پرداختم. با این حال، نوع مطالعات تاریخی و فرهنگی من با تحقیقات شایگان که صبغه فلسفی داشت، فرق می‌کرد و زمان دشواری را می‌گذراندیم که آینده ایران و خود ما بسیار نامعلوم بود. به‌رغم تداوم دوستی‌مان، کمتر پیش می‌آمد که مثل گذشته به بحث و تبادل نظر درباره مسایل فرهنگی بپردازیم، صحبت‌های این دوره پیرامون آینده وطن بود. از نظر شخصی، می‌دانیم که شایگان متعلق به یک خانواده نسبتا مرفه است و همواره در وضع مناسب مالی زندگی کرده، اما هرگز اهل تجمل نبوده. شایگان آدم بی‌تکلفی است و کسانی که با او از نزدیک آشنایی دارند، این گفته را تأیید می‌کنند، هر چند که در معاشرت با افرادی که با او سنخیت زیادی نداشته‌اند قدری مشکل داشته است. نزدیک به ده سال پیش، به مناسبت شصتمین سالگرد دوستی‌مان، جشنی گرفتم و او را به همراه برخی از دوستان مشترک به خانه ام دعوت کردم، و امید داشتم در هفتادمین سالروز دوستی‌مان هم تعدادی از رفقای قدیمی را دورهم جمع کنم که متاسفانه این اتفاق ناگوار رخ داد. چند روز پیش که با آرزوی بهبود وی به عیادت او رفته بودم، با جسمی غیرمتحرک و روحی سرشار از پویایی و شخصیتی والا رو برو شدم و تمام لحظات هفتاد سال رفاقت مانند تصویری سیار روی پرده سینمای زندگی در برابر چشمانم به حرکت درآمد. تعدادی از دوستان قدیمی که در مراسم شصتمین سالگرد آشنایی داریوش شایگان و داریوش بوربور شرکت داشتند؛ از راست: ایرج افشار، داریوش شایگان، افسانه جلیل‌زاده و داریوش بوربور